نام علمی

Cyanoramphus novaezelandiae (سرخ)، Cyanoramphus auriceps (زرد جلو)
گونه:
۴ گونه وجود دارد
Yellow-crowned parakeet
دارای یک پلاک زرد بر روی سر و یک قسمت قرمز در بالای منقار وجود دارد.

Orange-fronted parakeet
اساسا سبز درخشان هستند، اما می توانند توسط بخش های متمایز رنگی بر روی سر شناسایی شوند (اگر چه در مورد گونه های جزیره آنتیپودها، سر به طور کامل سبز است).

Red-crowned parakeet
بالای سر دارای یک خط زرد با یک نوار نارنجی بالای نوک می باشد.

Forbes’ parakeet
با پیشانی قرمز روشن و یک رگه قرمز در امتداد چشم

طول بزرگسالان:
۲۵ تا ۲۸ سانتی متر.
وزن بزرگسال
پیشانی قرمز: ۹۳ گرم
پیشانی زرد: ۴۶ گرم
طول عمر:.
۱۵- ۲۰ سال:
سن بلوغ
بعضی در سن ۵ ماهگی، البته بهتر از بعد از یک سالگی اجازه جفتگیری داده شود.
فصل جفتگیری:
زمستان

تعداد تخم ها:
۵-۹ تخم
زمان انکوباسیون تخم
۱۹ روز
اندازه قفس:
۲۰*۲۰*۳۵ (۸*۸*۱۴ اینچ)

آشنایی با کاکاریکی
Kākariki، به معنای “طوطی سبز کوچک، پرندگان زیبای جنگل هستند، آنها از انواع توت ها، دانه ها، میوه ها و حشرات تغذیه می کنند و به طور کلی در حفره های درختان زندگی می کنند..

زیستگاه:
قبلا در نیوزلند فراوان یافت می شدند، در حال حاضر در آنجا عملا منقرض شده اند.
ساکنین جزیره استوارت و جزایر اطراف آن، جزیره کاپیتی، جزایر کرمانتک، جزایر Hauraki خلیج، جزایر چاتیم، جزایر Snares و جزایر آنتیپید هنوز به حیات خود ادامه می دهند.
پیشانی زرد در نیوزلند (جزایر شمال و جنوب) و جزایر استوارت، وجود دارند، هرچند تعداد آن ها نادر است.
رژیم غذایی
دانه های خشک و جوانه باید اساس رژیم غذایی را تشکیل دهند. باید یک مخلوط با کیفیت خوب حاوی برخی از دانه های گل آفتابگردان و کافشه و جوانه آفتابگردان و لوبیا که می تواند با هم مخلوط کنید. آن ها از ارزن نیز لذت می برند.
. آنها همچنین میوه هایی مانند سیب، توت فرنگی و انگور، همچنین ذرت شیرین، هویج و کرفس می خورند.
همچنین در گونه وحشی آن ها از علف های هرز و برگ های جوان قاصدک و گیاهخواری لذت می برند.
توجه داشته باشید کاکاریکی عادت به سقوط روی غذا دارد، گاهی اوقات محتویات ظرف غذا را در همه جهات پراکنده می کند.
این عادت ناشی از رفتار طبیعی و غریزی او است.

(Psittacula roseata)

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: roseata

اندازه:

۳۰ سانتیمتر (۷/۱۱ اینچ).

وزن:

۹۰-۸۵ گرم (۱/۳-۹/۲ اونس).

تعداد نژاد معرفی شده:

دو: P.r. roseate و P.r. juneae

رنگ طوطی فندق بالغ:

P.r. roseate : جنس نر – گونه ­ها و گوش­ها صورتی؛ تاج و پشت گردن آبی / ارغوانی؛ فک سیاه؛ نوار سیاه در قسمت پایین گونه، دارای نوار تیره در اطراف گردن؛ لکه­های قهوه­ ای / قرمز در بخش میانی بال؛ پرهای میانی دم بلند به رنگ آبی و در انتها زرد، پرهای کناری دم زرد / سبز و در انتها زرد؛ فک بالایی نارنجی / زرد؛ منقار پایین خاکستری تیره. چشم به رنگ زرد. جنس ماده – به رنگ آبی / خاکستری، گردن به رنگ زرد / سبز؛ دارای نقطه ­های قرمز رنگ روی شانه؛ فک بالایی زرد، منقار پایین خاکستری تیره.

P.r. juneae: هر دو جنس شبیه گونه قبلی است، اما رنگ بدن عمدتا زرد است؛ شانه بزرگتر، پرهای میانی دم رنگی، کناره پرهای دم زرد است.

رنگ طوطی فندق جوان:

سر سبز رنگ؛ شانه فاقد لکه­ های رنگی؛ دم کوتاه. منقار زرد. چشم خاکستری.

ارتباط:

صدا آهسته و نرم و شبیه به پاراکی سرآلویی

مراقبت گونه­ ها

طول عمر:

۲۰-۱۵ سال

رژیم غذایی طوطی فندق :

مخلوط دانه ­های کوچک مانند: قناری، ارزن، گلرنگ و مقادیر اندکی جو، گندم سیاه؛ دانه آفتابگردان؛ برگ­های سبز مانند برگ چغندر، کلم، کاهو، قاصدک، گیاهان زراعی؛ غذاهای آماده شده: تخم مرغ پخته، نان کامل، پنیر کم چرب و هویج؛ میوه ­ها مانند: سیب، نارنگی، گلابی، میوه­های کاکتوس، موز، انار؛ سبزیجات مانند: هویج، کرفس، نخودفرنگی، لوبیا سبز، ذرت و کبیل کامل.

علایق دیگر:

شاخه­ های گیاه (چوب قوی)، اسباب­ بازی­های چرمی، حمام کردن، اجتماعی شدن (برای غلبه بر خجالت)، پرواز در قفس بزرگ.

اندازه جعبه لانه:

جعبه عمودی ۹ اینچ × ۹ اینچ × ۲۴ اینچ (۸/۲۲ سانتیمتر × ۸/۲۲ سانتیمتر × ۶۱ سانتیمتر).

تعداد تخم طوطی فندق :

۴ تا ۵

زمان انکوباسیون تخم :

۲۴-۲۳ روز٫

سن پرواز طوطی فندق:

۷ هفتگی.

وزن حداکثر:

حدود ۹۵-۹۰ گرم (۳/۳ – ۱/۳ اونس)

وضعیت گونه­ های وحشی

جمعیت جهانی:

ناشناخته، کاهش یافته است.

وضعیت در فهرست قرمز IUCN ۲ :

نزدیک تهدید

فهرست CITES ۳ :

پیوست ۲

خلاصه تهدید:

برای تجارت به شدت به دام افتاده ­اند و به طور غیر معمول به تعدادی از مناطق دیگر (تایلند و برمه) مهاجرت کرده­اند. تحت تاثیر جنگل­ زدایی قرار گرفته­ اند.

دامنه:

P.r. roseate: بوتان، شمال شرقی هند از سیکیم و آسام جنوبی تا بنگال غربی و تریپورا، بنگلادش و شمال برمه، شرق نپال.

P.r. juneae: منطقه تریپورا و جنوب آسام، شمال شرقی هند، و شمال برمه، تایلند، شمال پاراچاپ تا مرکز و جنوب لائوس، کامبودیا، ویتنام و جنوب شرقی چین، شمال گوانگشی و غرب گوندونگ.

زیستگاه طوطی فندق :

در جنگل­های کوچک، ساوانا، جنگل­های با رشد ثانویه، لبه جنگل­ها، زمین­های کشت شده و پاکسازی شده یافت می­شوند. تا ارتفاع بیش از ۱۰۰۰ متر (۳۲۸۰ فوت) وجود دارند.

رژیم غذایی گونه­ های وحشی:

مواد غذایی گزارش شده عبارتند از: گل، انار، شهر، دانه سورگوم، ذرت، میوه ­هایی نظیر انجیر و زردآلو، فلفل قرمز و دانه ­های خار.

اکولوژی و رفتار:

در گروه­ های کوچک دیده می­شوند، در صورتی که غذا فراوان باشد گروه ­های بزرگتر را تشکیل می­دهند. به دسته ­های ملنگو، پاراکیت سرآلویی و پاراکیت سینه قرمز ملحق می­شوند. روی درختان و درختچه­ ها می­نشینند.

اندازه وتعداد تخم:

۴ تا ۵، تخم تقریبا کروی، با اندازه ۰/۲۵ × ۰/۲۱ میلی­متر (۹/۰ × ۸/۰ اینچ).

فصل تولید مثل:

ژانویه – آپریل، می.

[۱] نام یک گونه از خانواده طوطیان است.

[۲] اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت کردن از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

(Psittacula derbiana)

به عنوان پاراکیت فنچ، پاراکیت سر کوچک شرقی، پاراکیت سر کوچک برمه نیز شناخته می­شود.

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: finschii

اندازه پاراکیت سر خاکستری :

۴۰ سانتیمتر (۶/۱۵ اینچ).

وزن پاراکیت سر خاکستری :

۱۲۰ گرم (۲/۴ اونس).

تعداد نژاد معرفی شده:

یک.

رنگ پاراکیت سر خاکستری بالغ:

هر دو جنس به رنگ زرد / سبز؛ سر به رنگ خاکستری تیره؛ فک به رنگ سیاه و پایین گونه دارای نوار سیاه، این نوار تا گردن ادامه دارد؛ پرهای میانی بال به رنگ بنفش / قرمز تغییر یافته است، این مورد در جنس ماده وجود ندارد؛ پر میانی دم بلند (در جنس ماده کوتاهتر)؛ بخش بالایی دم به رنگ بنفش / آبی و دارای لکه­های زرد / سفید. فک بالایی به رنگ قرمز و پایینی به رنگ زرد روشن. اطراف چشم به رنگ زرد.

رنگ پاراکیت سر خاکستری جوان:

صورت به رنگ خاکستری / سبز؛ سینه و سر به رنگ سبز با نوار سبز روشن در گونه ­ها؛ دوم کوتاه. منقار نارنجی. چشم خاکستری.

ارتباط:

دارای صدای بلند و خشن است. برخی از آن­ها در هنگام استراحت صدای شبیه جیغ است. همچنین در حالت نشسته صدای شبیه نوت موسقی دارد.

مراقبت گونه­ ها

طول عمر:

در دسترس نیست

رژیم غذایی پاراکیت سر خاکستری :

مخلوط دانه کوچک مانند: دانه قناری، ارزن و مقادیر کمتر از جو، گندم سیاه، گلرنگ، کنف؛ دانه آفتابگردان، ارزن؛ برگ­های سبز مانند چغندر سوئیسی، کاهو، کلم بروکلی، ، قاصدک؛ گیاهان زراعی؛ غذاهای تهیه شده: تخم مرغ پخته، نان خرد شده، پنیر کم چرب و هویج. میوه­ ها مانند: سیب، گلابی، موز و پرتغال؛ سبزیجات مانند: هویج، کرفس، لوبیا سبز و نخود فرنگی؛ ذرت نیمه رسیده؛ مکمل ویتامین C، کبیل کامل

علایق دیگر:

گل­ های گیاهان، نخل، شاه بلوط، بید، شاخه ­های بزرگ، مخروط کاج، چوب، پازل، اسباب بازی­های خوراکی، سبزیجات تهیه شده.

اندازه جعبه لانه:

قطر داخلی لانه ۲۵ سانتیمتر (۱۰ اینچ) و ارتفاع ۶۰ سانتیمتر (۲۴ اینچ)

تعداد تخم :

۴ تا ۵

زمان انکوباسیون تخم :

۲۴-۲۳ روز٫

سن پرواز پاراکیت سر خاکستری :

۷ هفتگی.

وزن حداکثر:

احتمالا ۱۲۵-۱۱۵ گرم (۴/۴-۴ اونس)

وزن زمان جداشدن از مادر

احتمالا ۱۲۰ گرم (۲/۴ اونس)

وضعیت گونه ­های وحشی

جمعیت جهانی:

ناشناخته، کاهش یافته است.

وضعیت در فهرست قرمز IUCN ۲ :

نزدیک تهدید

فهرست CITES ۳ :

پیوست ۲

خلاصه تهدید:

تهدید شده توسط جنگل ­زدایی گسترده و تجارت آن­ها.

دامنه:

شمال شرقی هند، در غرب آروناچال پرادش و جنوب آسام، جنوب رود براهماپوترا، از شمال شرقی بنگلادش، برمه، شمال و جنوب غربی تایلند و هندوچین تا جنوب چین، جنوب شرقی ژیزانگ و جنوب غربی سیچوآن.

زیستگاه:

در جنگل­های بلوط، تیک، سدر و کاج تا ارتفاع بیش از ۲۷۰۰ متر (۸۸۵۶ فوت) یافت شده است. در در­ه­ های دارای درخت، زمین­های کشاورزی با درختان پراکنده بلند وجود دارد.

رژیم غذایی گونه­ های وحشی:

جوانه ­های برگ، دانه ­ها، میوه­ ها و گل­ها

اکولوژی و رفتار:

در دسته­ های چندتایی دیده می­شوند. زیستگاه ­های پایین­تر و بازتر را تحمل می­کنند. در برخی از فصول سال برای دسترسی به مواد غذایی به ارتفاع بالاتر می­روند. در هنگام گرسنگی بصورت دسته­­ ای زندگی می­کنند.

اندازه وتعداد تخم:

۴ تا ۵، تخم کروی، با اندازه ۵/۲۸ × ۰/۲۲ میلی­متر (۱/۱ × ۸/۰ اینچ).

فصل تولید مثل:

ژانویه – مارس

[۱] نام یک گونه از خانواده طوطیان است.

[۲] اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت کردن از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

(Psittacula derbiana)

به عنوان پاراکیت گونه سرخ، دم دراز مالی یا پاراکیت گونه سرخ (P.l. longicauda)، پاراکیت دم دراز آندامان یا گونه سرخ (P.l. tytleri)، پاراکیت دم دراز نیکوبار یا گونه سرخ (P.l. nicobarica) شناخته می­شود.

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: longicauda

اندازه:

۴۲ سانتیمتر (۴/۱۶ اینچ).

وزن پاراکیت گونه سرخ :

۱۲۵ گرم (۴/۴ اونس).

تعداد نژاد معرفی شده:

پنج: P.l. longicauda، P.l. defontainei، P.l. modesta، P.l. tytleri، P.l. nicobarica

رنگ پاراکیت گونه سرخ بالغ:

P.l. longicauda: جنس نر – فاصله بین چشم و منقار آبی / سیاه و دارای خط تا چشم؛ کناره­های سر و ناحیه پشت چشم تا پشت گردن سرخ / قرمز؛ فک سیاه؛ پوشش زرد روشن و بخش بالایی پشت به رنگ آبی / خاکستری؛ نزدیکی­های دم به رنگ آبی روشن، پرهای وسطی دم بلند و به رنگ زرد / سبز٫ فک بالایی قرمز و پایینی قهوه­ای تیره. چشم به رنگ زرد روشن. جنس ماده – بخش بالایی گونه­ ها نارنجی / قرمز روشن، گوش و خطوط آن به سمت استخوان پشت گردن؛ بخش پایینی گونه به رنگ سبز تیره؛ پشت گردن به رنگ سبز، دارای نوار نازک تا چشم؛ بخش بالایی دم دارای پوشش سبز رنگ؛ پرهای میانی دم کوتاه، منقار قهوه­ای تیره.

P.l. defontainei: هر دو پاراکیت گونه سرخ بالغ همانند گونه longicauda هستند، اما تاج زرد بوده و بخش بالایی گونه به رنگ قرمز است.

P.l. modesta: جنس نر – بخش­های کناری سر به رنگ قرمز سیر، پشت گردن به رنگ قرمز روشن؛ تاج به رنگ قرمز روشن همراه با لکه­ ها سبز٫ اندازه بزرگتر. جنس ماده – تاج سبز / قهوه ­ای، گوش قرمز و در کناره ­ها دارای نوار آبی. اندازه بزرگتر.

P.l. tytleri: جنس نر – پشت گردن به رنگ زرد / سبز، بخش بالای پشت به رنگ خاکستری / یاسی؛ سینه به رنگ سبز تیره و دارای پرهای خاکستری / یاسی؛ بخش بالایی دم و بخش پایینی پشت به رنگ سبز؛ پرهای میانی دم به رنگ سبز / آبی و در انتها به رنگ زرد / سبز٫ اندازه بزرگتر. جنس ماده – تاج سبز براق؛ بخش بالایی گونه قرمز / صورتی؛ بخش بالای چشم فاقد نوار قرمز / صورتی؛ پرهای میانی دم کوتاه و سبز / ابی و در انتها زرد / سبز٫ اندازه بزرگتر.

P.l. nicobarica: جنس نر – تارج به رنگ سبز براق؛ پشت گرده به رنگ زرد / سبز و دارای لکه ­های بنفش؛ گوش و بخش بالایی گونه به رنگ قرمز براق؛ بخش بالایی سبز؛ بالاپوش به رنگ آبی. اندازه بزرگتر. جنس ماده – تاج سبز / زیتونی؛ گوش و قسمت بالایی گونه به رنگ قرمز براق و فاقد نوار. اندازه بزرگتر.

رنگ پاراکیت گونه سرخ جوان:

P.l. longicauda: همانند پرندگان بالغ ماده، اما بخش بالایی گونه سبز روشن و گوش به رنگ نارنجی / قرمز؛ فاقد نوار در قسمت بالایی چشم. دم کوتاه. چشم خاکستری.

P.l. tytleri: همانند پرندگان بالغ ماده، اما کناره سر به رنگ سبز و صورتی روشن؛ در هر دو جنس قسمت بالای دم به رنگ سبز٫ چشم خاکستری.

P.l nicobarica: همانند پرندگان بالغ ماده، اما کناره سر به رنگ سبز به همراه قرمز روشن؛ در هر دو جنس قسمت بالایی دم به رنگ سبز٫ چشم خاکستری.

ارتباط :

هنگام پرواز دارای صدای بلند و مختلف، دارای صدای مشابه صدای غاز، دارای لرزش در صدا

مراقبت گونه ­ها

طول عمر:

در دسترس نیست

رژیم غذایی پاراکیت گونه سرخ :

میوه­ هایی مانند: سیب، گلابی، موز، نارنگی، میوه ­های کاکتوس، انار که حدود ۳۰ درصد رژیم غذایی را تشکیل می­دهد؛ دانه­ های پاپایا تازه؛ سبزیجاتی مانند: هویج، کرفس، لوبیا سبز و نخود فرنگی؛ ذرت تازه؛ برگ­های سبز مانند: چغندر سوئیسی، کاهو، کرفس، قاصدک؛ ارزن؛ مخلوط دانه ­های کوچک مانند: قناری، ارزن، مقادیر اندک جو، گندم سیاه، گلرنگ و کنف. دانه آفتابگردان خیس شده و جوانه زده، لوبیا پخته، ذرت پخته، پنیر سفت و کوچک،

علایق دیگر:

موارد زیادی بر جویدن، شاخ و برگ، نخل، شاخه گل، شاخه­ های گلدار، اسباب­ بازی چوبی، مخروط­های کاج استریل شده، اسباب­ بازی­های چرمی.

اندازه جعبه لانه:

جعبه عموده با اندازه ۹ اینچ × ۹ اینچ × ۲۴ اینچ (۸/۲۲ سانتیمتر × ۸/۲۲ سانتیمتر × ۶۱ سانتیمتر).

تعداد پاراکیت گونه سرخ :

۲ تا ۴

زمان انکوباسیون تخم :

۲۴-۲۳ روز٫

سن پرواز :

۷ هفتگی.

وضعیت گونه ­های وحشی

جمعیت جهانی:

ناشناخته، کاهش یافته است.

وضعیت در فهرست قرمز IUCN ۲ :

نزدیک تهدید

فهرست CITES ۳ :

پیوست ۲

وضعیت تهدید:

افزایش زمین­های زراعی و از بین رفتن جنگل­ها در سوندالند و تبدیل زمین­ها باعث کاهش جمعیت آن­ها شده است.

دامنه:

P.l. longicauda: شبه جزیره مالائیک، شمال جزایر کداح و انامباس و سنگاپور. همچنین در بورنئو و سوماترا، از جمله جزایر نیاس و بنکا وجود دارد.

P.l. defontainei: جزایر ناتونا، جزایر ریو آرکیپلاگو، بینتان، کاریماتا و جزایر بلیتونگ، اندونزی.

P.l. modesta: جزیره انگنگو، سواحل شمال شرقی سوماترا، اندونزی.

P.l. tytleri: جزایر کوکو و اندامان، خلیج بنگال.

P.l. nicobarica: جزایر نیکوبار، خلیج بنگال.

زیستگاه پاراکیت گونه سرخ :

در ارتفاع بالاتر از ۳۰۰ متر (۹۸۴ فوت) در انواع مختلف زیستگاه­ ها یافت می­شود، عمدتا در جنگل ­های همیشه سبز، جنگل ­های منگور، جنگل­ های باتلاق، جنگل­ های بارانی، پارک­ها و باغ­ها و همچنین مناطق در حال کشت وجود دارند.

رژیم غذایی گونه ­های وحشی:

میوه کامفور، دیلنیا، پاپایا، ارکیده و میوه­ها کشت شده، دانه ­ها و بذرها.

اکولوژی و رفتار:

در آندامان و بورنئو در دسته ­های هزارتایی دیده می­شود. بیشتر آن­ها در گروه ­های کوچکتر دیده می­شوند، مخصوصا در فصل جفت­گیری و تخم گذاری.

اندازه و تعداد تخم:

۲ تا ۴، تخم کروی، با اندازه ۵/۳۰ × ۵/۲۴ میلی­متر (۵/۹ × ۲/۱ اینچ).

فصل تولید مثل:

دسامبر – فوریه، جولای در شبه جزیره مالایی؛ فوریه – مارس در جزایر نیکوبار و آندامان.

[۱] نام یک گونه از خانواده طوطیان است.

[۲] اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت کردن از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

(Psittacula derbiana)

به عنوان پاراکیت لرد دربی و پاراکیت دربی شناخته می­شود.

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: derbiana

اندازه پاراکیت لرد دربی :

۵۰ سانتیمتر (۵/۱۹ اینچ).

وزن پاراکیت لرد دربی :

۳۲۰ گرم (۲/۱۱ اونس).

تعداد نژاد معرفی شده:

یک.

رنگ پاراکیت لرد دربی بالغ:

جنس نر – گونه­ها سیاه و پیشانی تا چشم بصورت راه راه است؛ اطراف چشم به رنگ آبی / سبز؛ بقیه سر به رنگ آبی / بنفش؛ بخش بالایی بدن سبز؛ فضای بین گلو تا پایین شکم به رنگ بنفش؛ بخش میانی و پایین بال به رنگ سبز / زرد و بخش بالایی آن چند لایه؛ دم آبی رنگ و در پایه سبز؛ فک بالا قرمز و پایین سیاه. چشم زرد کم رنگ. جنس ماده – آبی، گلو تا قسمت پایین شکم خاکستری / بنفش؛ دارای نوار صورتی رنگ در قسمت پشتی، بخش پایینی گونه سیاه؛ دم کوتاه. منقار سیاه.

رنگ پاراکیت لرد دربی جوان:

قسمت سر و گلو تا پایین شکم به رنگ خاکستری / سبز، با پرهایی که در کناره ­ها آبی / ارغوانی است؛ وجود لکه­ های سیاه و خاکستری در صورت؛ دم کوتاه. منقار نارنجی. چشم خاکستری.

ارتباط:

هنگام پرواز دارای صدای بلند و قوی، صدایی شبیه صدای کلاغ. از فواصل دور ارتباط برقرار می­کند.

مراقبت گونه ­ها

طول عمر:

۲۰-۱۵ سال

رژیم غذایی پاراکیت لرد دربی :

میوه­ هایی مانند: سیب، گلابی، نارنگی، موز، انار، میوه ­های کاکتوس و غیره حدود ۳۰ درصد رژیم غذایی را تشکیل می­دهد. سبزیجاتی مانند: هویج، کرفس، نخود سبز و لوبیا، ذرت؛ برگ­های سبز مانند: چغندر سوئسی، کاهو، کرفس، قاصدک، ارزن، مخلوطی دانه­ ارزن و مقدار کمی جو، گندم سیاه و گلرنگ؛ آفتابگردان خرد شد؛ لوبیای پخته و حبوبات؛ پنیر سفت و کوچک،

علایق دیگر:

موارد زیادی بر جویدن (شاخه ­ها، مخروط­های کاج، شاه بلوط، اسباب­ بازی­های چرمی)، ظرف حمام کم عمق

اندازه جعبه لانه:

قفس با قطر داخلی ۱۰ اینچ (۴/۲۵ سانتیمتر) و ارتفاع ۲۴ اینچ (۶۱ سانتیمتر).

تعداد تخم :

۲ تا ۴

زمان انکوباسیون تخم :

۲۳ روز٫

سن پرواز پاراکیت لرد دربی  :

۸-۷ هفتگی.

وضعیت گونه ­های وحشی

جمعیت جهانی:

ناشناخته، کاهش یافته است.

وضعیت در فهرست قرمز IUCN ۲ :

نزدیک تهدید

فهرست CITES ۳ :

پیوست ۲

وضعیت تهدید:

این گونه قبلا توسط عدم وجود زیستگاه تهدید می­شد؛ با این حال، این تهدید در دهه ۱۹۹۰ کاهش یافت، اما درختان در حال رشد هنوز هم برای تهیه مسکن و هیزم استفاده می­شود. مشاهدات اخیر نشان می­دهد که جمع­ آوری تخم این گونه و بکارگیری تله برای شکار آن­ها بصورت سازمان ­یافته صورت می­گیرد

دامنه محل زندگی پاراکیت لرد دربی :

شرق هیمالیا و فلات تبت[۴] از آروناچال پرادش، شمال شرقی هند و جنوب شرقی تبت، شرق رودخانه سانگپو تا جنوب غربی چین در جنوب شرقی ژیزانگ، جنوب غربی سیجوان و غرب یون­نان[۵].  در ۵۰ کیلومتری سیماو، یون­نان و جنوب چین.

زیستگاه پاراکیت لرد دربی :

در جنگل­ های مرتفع از ۲۷۰۰ متر تا ۴۰۰۰ متر (۱۳۱۲۰-۸۸۵۶ فوت). در جنگل­ های مخروطی کاج و بلوط و مناطق دارای خزه­ هندی وجود دارند. همچنین در دره­ های کشت شده نیز مشاهده شده­اند.

رژیم غذایی گونه ­های وحشی:

از جو، ذرت، گل­های Populus ciliata، مخروط کاج و میوه ­های کشت شده تغذیه می­کنند. احتمالا حشرات، جوانه ­های برگ و انواع توت­ها را نیز می­خورند.

اکولوژی و رفتار:

در دسته ­های پر سر و صدا و شلوغ تا چندین ده پرنده یافت می­شوند. به ندرت بصورت جفتی دیده می­شوند.

اندازه و تعداد تخم پاراکیت لرد دربی :

۲ تا ۴، تخم بیضی، با اندازه ۰/۳۶ × ۵/۲۷ میلی­متر (۴/۱ × ۱/۱ اینچ).

فصل تولید مثل پاراکیت لرد دربی :

ژوئن.

[۱] نام یک گونه از خانواده طوطیان است.

[۲] اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت کردن از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

[۴] فلاتی گسترده و بلن در آسیای خاوری.

[۵] یکی از استان­ها کشور چین https://farmacie-romania.com/.

RINGNECK PARAKEET

(Psittacula krameri)

با عنوان پاراکیت زرد، پاراکیت سبز، پاراکیت دم دراز، پاراکیت دم دراز سنگال، پاراکیت گردن سرخ شمالی نیز شناخته می­شود.

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: krameri

اندازه:

۴۰ سانتیمتر (۶/۱۵ اینچ).

وزن:

۱۴۰-۱۱۶ گرم (۵-۱/۴ اونس).

تعداد نژاد معرفی شده:

چهار: P.k. krameri، P.k. parvirostris، P.k. borealis، P.k. manillensis (دارای رنگ­های متنوعی هستند)

رنگ ملنگو بالغ:

P.k. krameri: جنس نر – بطورکلی سبز / زرد، فک پایین سیاه و نوار سیاه در سراسر گونه؛ اطراف گردن صورتی؛ پشت گردن آبی؛ فک بالا قرمز تیره با نوک سیاه، فک پایین سیاه با پایه قرمز تیره؛ ران سبز٫ چشم زرد. جنس ماده – فاقد نشان در قسمت سر؛ گردن زرد / سبز روشن؛ دم کوتاه.

P.k. parvirostris: همانند نژاد krameri اما سر و گونه ­ها سبز، تا حدودی زرد؛ منقار کوتاه با فک بالای قرمز روشن.

P.k. borealis: پرها به رنگ سبز فاقد زرد؛ جنس نر، دو طرف گردن و پشت گوش آبی؛ منقار بزرگ و قرمز؛ اندازه بزرگ.

P.k. manillensis: شبیه borealis اما فک پایینی سیاه؛ جنس نر، گرده صورتی و قابل توجه.

رنگ ملنگو جوان:

P.k krameri: همانند جنس ماده اما منقار کم رنگ. چشم خاکستری رنگی.

P.k. borealis: همانند ملنگو بالغ.

P.k. manillensis: همانند ملنگو بالغ.

ارتباط:

بسیار پر سر و صدا، بویژه در لانه. طیف گسترده­ای از سوت و صداهای دیگر. ارتباط معمول با ۶-۳ صدا و به دنبال آن سکوت صورت می­گیرد. خجالتی یا خشن. هنگام پرواز دارای صدا هستند.

وضعیت گونه ­ها

طول عمر ملنگو :

۳۰-۲۵ سال

رژیم غذایی ملنگو :

مخلوط دانه­ های کوچک مانند، دانه قناری، ارزن، مقدار اندکی جو، گندم سیاه، گلرنگ، آفتابگردان؛ برگ سبز، چمن؛ انواع میوه ­ها مانند: سیب، نارنگی، موز، کبیل کامل.

علایق دیگر:

چوب نرم و مقاوم در برابر حرارت و مخروط­های کاج درشت، اسباب­بازی­های چرمی، طناب، نردبان، الاکلنگ، ابزار با صدای بلند، کاسه آب کم عمق برای حمام کردن.

اندازه جعبه لانه:

جعبه عمودی ۱۲ اینچ × ۱۲ اینچ × ۱۸ اینچ (۵/۳۰ سانتیمتر × ۵/۳۰ سانتیمتر × ۷/۴۵ سانتیمتر).

تعداد تخم ملنگو :

۴ تا ۶

زمان انکوباسیون تخم :

۳۴-۲۳ روز٫

سن پرواز ملنگو :

۷ هفتگی.

وزن حداکثر:

حدود ۱۳۰ گرم (۵/۴ اونس)

وضعیت گونه­ های وحشی

جمعیت جهانی:

ناشناخته، افزایش یافته است.

وضعیت در فهرست قرمز IUCN ۲ :

حداقل نگرانی

فهرست CITES ۳ :

طبقه­ بندی نشده است.

وضعیت تهدید:

به دلیل گسترش کشاورزی تعداد آن افزایش یافته است. در حال حاضر به نظر می­رسد که تهدیدی وجود ندارد.

دامنه:

P.k. krameri: در بخش مرکزی آفریقا از شرق موریتانی[۴] تا جنوب سودان و شمال اوگاندا.

P.k. parvirostris: منطقه سنار[۵]، شرق سودان از اریتره و شمال اتیوپی تا جیبوتی و گاهی اوقات شمال سومالی.

P.k. borealis: شمال پاکستان و شمال هند و شرق نپال تا مرکز برمه.

P.k. manillensis: سریلانکا، جزیره رامشوارام[۶] و سرزمین اصلی هند.

زیستگاه ملنگو :

در طیف وسیعی از جنگل­های گرمسیری، جنگل­های حاره­ای، مانگرو، ساوانا، مزارع باز به همراه درختان پراکنده و پارک و باغ­های مناطق شهری. تا ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر (۶۵۶۰ فوت) وجود دارند (آفریقا).

رژیم غذایی گونه ­های وحشی:

علوفه غلات، علف­های هرز و بذور درختان، میوه، فندق ­ها، گل­ها و شهد، مرکبات کشت شده، آفتابگردان و ذرت را می­خورند

اکولوژی و رفتار:

گونه ­های بسیار سازگار که اغلب با گونه ­های دیگر مانند کلاغ­ها، مرغ مینا[۷] و سایر طوطی ­ها زندگی می­کنند. بسیار اجتماعی، بخصوص در خارج از فصل تولید مثل. دسته ­های با چندین هزار پرنده را تشکیل می­دهند.

اندازه و تعداد تخم:

۴ تا ۶، تخم بیضی و بزرگ، با اندازه ۵/۳۰ × ۰/۲۴ میلی­متر (۲/۱ × ۹/۰ اینچ).

فصل تولید مثل ملنگو :

در ژانویه – آپریل، گاهی اوقات جولای.

[۱] طوطی طوق صورتی یا ملنگو پرنده­ای از خانواده طوطیان است.

[۲] اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت کردن از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

[۴] کشوری است که در شمال غربی آفریقا قرار داشته و پایتخت آن نواکشوت است.

[۵] یکی از ۱۵ ایالت کشور سودان است.

[۶] شهری واقع در هند.

[۷] پرنده­ای کوچک است که قابلیت بسیار خوبی برای تقلید صدا دارد.

(Psittacula eupatria).

تحت عنوان پاراکیت گردن زرد الکساندری، پاراکیت گردن زرد بزرگ، پاراکیت بریل بزرگ، پاراکیت بزرگ، پاراکیت هندی بزرگ (P.e. nipalensis)، پاراکیت سیلان بزرگ (P.e. eupatria)، پارکیت برمه بزرگ (P.e. avensis)، پاراکیت اندامان بزرگ (P.e. magnirostris)، پاراکیت گردن سرخ تایلندی (P.e. siamensis) نیز شناخته شده است.

مشخصات گونه

جنس: Psittacula        گونه: eupatria

اندازه:

۵۸ سانتیمتر (۶/۲۲ اینچ).

وزن:

۲۶۰-۲۵۰ گرم (۱/۹-۷۵/۸ اونس).

نژادها:

پنج مورد: P.e. eupatria، P.e. nipalensis، P.e. magnirostris، P.e. avensis، P.e. siamensis

رنگ پرندگان بالغ:

P.e. eupatria: نوار نازک سیاه در اطراف چشم، نوار سیاه در سراسر گونه پایین؛ یقه صورتی در اطراف گردن؛ بخش بنفش تیره یا قرمز در پوشش­ های ثانویه داخلی. ران سبز / خاکستری. منقار قرمز٫ چشم زرد رنگ. ماده­ ها فاقد بخش سیاه در پایین گونه.

P.e nipalensis: جنس ماده و نر بالغ به رنگ خاکستری / سبز؛ دارای نوار مشکی در سراسر پایین گونه؛ پشت گردن و گونه­ ها آبی رنگ؛ اندازه بزرگ.

P.e. magnirostris: جنس نر دارای نوار باریک آبی در گردن، یقه بالایی صورتی، لکه­ های قرمز روشن در بال؛ اندازه بزرگ؛ منقار قوی؛ جنس ماده بزرگ، دارای منقار بزرگ.

P.e. avensis: جنس نر دارای نوار باریک آبی در گردن، گاهی اوقات این نوار وجود ندارد؛ گردن و زیر گردن زرد / سبز؛ منقار کوچک. جنس ماده دارای منقار کوچک­تر.

P.e. siamensis: جنس نر آونسیس، دارای نوار آبی در گردن، نقطه قرمز در بال؛ صورت و گردن زرد. جنس ماده آونسیس، دارای صورت و گردن زرد.

رنگ پرندگان جوان:

P.e. eupatria: همانند ماده؛ دم کوتاه. چشم خاکستری.

P.e. magnirostris: همانند یوپاتریا اما دارای منقار بزرگ­تر.

ارتباط:

بطورکلی خشن بوده و دارای صدای طنین انداز و بلند است. هنگامی که در معرض خطر قرار می­گیرد وحشی می­شود. در کنار هم و بصورت دسته ه­ای هیجان زده می­شوند.

مراقبت از گونه­ ها

طول عمر:

۳۰-۲۵ سال.

محل زندگی:

قفس­ های فلزی جوشکاری شده و قفس­ های چوبی که با خم شدن به راحتی از بین نمی­روند، دارای محل پیاده­ روی، حداقل طول ۵/۴ متر (۷۶/۱۴ فوت).

رژیم غذایی:

میوه­ ها مانند: سیب، گلابی، پرتغال، موز، میوه ­های کاکتوس و انار که حدود ۳۰ درصد رژیم غذایی آن را تشکیل می­دهد؛ سبزیجات مانند هویچ، کرفس، نخود سبز، لوبیا، ذرت تازه، برگ سبز، ارزن و دانه­ های مخلوط، لوبیای پخته.

علایق:

الاکنلگ، چوب، نردبان، اسباب­ بازی چرمی، اسباب­ بازی­ های پلاستیکی، طناب، استحمام، اسباب­ بازی­هایی با قابلیت کشیدن و هول دادن.

اندازه جعبه آشیانه:

جعبه عمومی ۱۲ اینچ × ۱۲ اینچ × ۱۸ اینچ (۵/۳۰ سانتیمتر × ۵/۳۰ سانتیمتر × ۴۶ سانتیمتر).

سن پرواز:

حدود ۷ هفتگی.

وضعیت گونه­ های وحشی

جمعیت جهانی:

نامعلوم، کاهش یافته است.

وضعیت در لیست قرمز  IUCN ۲ :

نزدیک تهدید.

فهرست CITES ۳ :

در پیوست ۲ سایتیست

خلاصه تهدید:

کاهش در سریلانکا، در بازار پرندگان وحشی به شدت معامله می­شود.

دامنه:

P.e. eupatria: سریلانکا و شبه جزیره هند.

P.e. nipalensis: شرق افغانستان، شرق و شمال پاکستان، مرکز هند تا نپال، بوتان و آسام تا بنگلادش.

P.e. magnirostris: جزیره آدامان و نزدیک جزیره کوکو، خلیج بنگال.

P.e. avensis: ناحیه کاکار آسام تا شمال برمه.

P.e. siamensis: غرب و شرق تایلند تا کامبوج، مرکز لائوس، به ندرت در شمال؛ و ویتنام.

زیستگاه:

در انواع جنگل­های مرطوب و خشک یافت می­شود. همچنین، در مناطق کشت شده و کرناها[۴] نیز وجود دارد. تا ارتفاع بیش از ۹۰۰ متری یافت شده­ اند (۲۹۵۲ فوت).

رژیم غذایی وحشی:

انواع دانه­ های وحشی و کشت شده، گل­ها و جوانه ­های گل­ها، شهد، دانه، میوه­ ها و سبزیجات را می­خورند.

اکولوژی و رفتار:

در گروه­ های کوچک زندگی می­کنند و بعدها گروه­ های بزرگتر را تشکیل می­دهند. در جاده­ های عمومی در مناطق بزرگ و در زیر درختان بزرگ جمع می­شوند.

اندازه  و تعداد تخم:

۲ تا ۴عدد تخم بیضی، ۳۴ × ۲۷ میلی­متر (۳/۱ × ۰۵/۱ اینچ).

فصل تولید مثل:

بسته به محل از ماه نوامبر / دسابر تا مارس / آوریل.

ویدیو :

[۱] زیستگاه اصلی شاه­ طوطی از پاکستان تا ویتنام است.

[۲] اتحادیه بین الملی حفاظت از طبیعت.

[۳] معاهده چند جانبه برای حفاظت از جانوران و گیاهان در معرض خطر.

[۴] کرنا یا مانگرو جامعه گیاهی شامل درختان و بوته­ هایی است که در زیستگاه­های آبرفتی و آب شور ساحلی مناطق گرمسیری و زیر گرمسیری می­رویند.